Σε μια περίοδο που η ελληνική κοινωνία δοκιμάζεται σκληρά από την ακρίβεια και την οικονομική ασφυξία, μια είδηση έρχεται να λειτουργήσει ως «κόκκινο πανί», προκαλώντας την οργή των πολιτών. Οι προκλητικές αυξήσεις στις αποδοχές των ανώτατων κληρικών –που αγγίζουν ακόμα και το 95% για Μητροπολίτες και τον Αρχιεπίσκοπο– δεν αποτελούν απλώς μια κοινωνική αδικία. Αποτελούν μια ευθεία προσβολή στο αίσθημα δικαίου του μέσου Έλληνα.
Την ώρα που η κυβέρνηση μοιράζει ψίχουλα στις ευάλωτες ομάδες και παραπέμπει τις όποιες ουσιαστικές ενισχύσεις στις προεκλογικές υποσχέσεις για το 2027, για την εκκλησιαστική ηγεσία τα ταμεία του κράτους άνοιξαν διάπλατα.
Το δράμα του Έλληνα πολίτη σε αριθμούς
Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της πρόκλησης, αρκεί να κοιτάξει την καθημερινότητα της ελληνικής πραγματικότητας:
-
Οι συνταξιούχοι στην «κατάψυξη»: Για χρόνια, εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι δεν είδαν ούτε ένα ευρώ αύξησης εξαιτίας του περιβόητου νόμου Κατρούγκαλου. Μόλις φέτος καταφέρνουν να δουν μια μικρή ανάσα, με την κατάργηση του 50% της προσωπικής διαφοράς. Οι τρέχουσες αυξήσεις του 2,5% μοιάζουν με κοροϊδία μπροστά στο κύμα της ακρίβειας στα σούπερ μάρκετ.
-
Νέοι εργαζόμενοι των 500-850 ευρώ: Η νέα γενιά της χώρας ζει στην απόλυτη εργασιακή ανασφάλεια. Με μισθούς πείνας που ξεκινούν από τα 500 και φτάνουν με το ζόρι τα 850 ευρώ, και με μηδαμινές αυξήσεις εδώ και χρόνια, το μέλλον των νέων ανθρώπων παραμένει δραματικά αβέβαιο.
-
Οικογένειες που «βγάζουν» τον μήνα με βία: Οι καθημερινές ανάγκες για μια οικογένεια με παιδιά στο σχολείο έχουν μετατραπεί σε Γολγοθά. Ο μέσος Έλληνας πολίτης δεν ζει, απλώς διαβιώνει, μετρώντας και το τελευταίο ευρώ για τους λογαριασμούς και τα φροντιστήρια.
-
Ψίχουλα για τα ΑμεΑ και τους ευάλωτους: Τα επιδόματα σε άτομα με αναπηρία και στις κοινωνικά ευάλωτες ομάδες παραμένουν καθηλωμένα σε εξευτελιστικά επίπεδα, την ίδια στιγμή που το κόστος ζωής έχει εκτιναχθεί.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά: Ξέχασαν και τους απλούς ιερείς
Η πρόκληση γίνεται ακόμα μεγαλύτερη αν αναλογιστεί κανείς ότι αυτή η τεράστια αύξηση αφορά μόνο την ανώτατη ιεραρχία. Οι απλοί κληρικοί, οι παπάδες των επαρχιών και των φτωχών ενοριών που βρίσκονται καθημερινά δίπλα στον πολίτη, δεν πήραν απολύτως τίποτα. Η κυβέρνηση επέλεξε να ικανοποιήσει αποκλειστικά τους λίγους και ισχυρούς της Εκκλησίας.
Ποιος είναι, λοιπόν, ο πραγματικός στόχος αυτής της τεράστιας αύξησης;
Κλονισμός στη σχέση Πολίτη – Εκκλησίας
Αυτή η απόφαση αναζωπυρώνει την οργή των απλών πολιτών, όχι μόνο απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά και προς τους ίδιους τους Ιεράρχες. Όταν ο λαός πεινάει, η χλιδή και οι διπλασιασμοί των μισθών στην κορυφή της Εκκλησίας κλονίζουν συθέμελα τη σχέση εμπιστοσύνης του πολίτη με τον θεσμό. Η Εκκλησία, που θα έπρεπε να κηρύττει την εγκράτεια και την αλληλεγγύη, εμφανίζεται ως συνένοχη σε ένα παιχνίδι προκλητικών προνομίων.
Τι πρέπει να αποφασίσει ο Έλληνας ψηφοφόρος;
Μπροστά σε αυτή την ανοιχτή πρόκληση, ο Έλληνας ψηφοφόρος δεν έχει το περιθώριο να μείνει απαθής. Πρέπει να σκεφτεί καθαρά: Θα συνεχίσει να ανέχεται την πολιτική των δύο μέτρων και δύο σταθμών; Θα δεχτεί να θεωρείται ο ίδιος πολίτης δεύτερης κατηγορίας, την ώρα που το πολιτικό σύστημα αγοράζει τις εύνοιες των ισχυρών;
Η απάντηση πρέπει να δοθεί εκεί που πονάει το σύστημα: στην κάλπη. Η ψήφος δεν μπορεί να ανταλλάσσεται με υποσχέσεις για το 2027, ούτε να παρακάμπτεται μπροστά σε τέτοιες προκλητικές αδικίες. Είναι η ώρα της ευθύνης για τον κάθε πολίτη ξεχωριστά, για να μπει ένα οριστικό τέλος στην κοροϊδία.
