Καθώς πίνω τον πρωινό μου καφέ στη βεράντα μου, σε μια γειτονιά της Αθήνας, βλέπω καθημερινά μια εικόνα που με βάζει σε σκέψεις.. Η γυναίκα του χθες και η γυναίκα του σήμερα: Πώς οι σύγχρονες «ευκολίες» καταπίνουν τη νοικοκυροσύνη και τον χρόνο μας
Απέναντι, το καθαριστήριο της γειτονιάς. Νέες γυναίκες, 30 έως 50 ετών, κατεβαίνουν από τα αυτοκίνητά τους κρατώντας μεγάλες σακούλες. Μέσα δεν υπάρχουν μόνο ευαίσθητα κοστούμια ή βαριά παλτά, αλλά καθημερινά ρούχα: μπλουζάκια, τζιν, πουκάμισα, ακόμα και κουβέρτες που άνετα θα χωρούσαν σε ένα οικιακό πλυντήριο. Λίγο πιο πέρα, το βράδυ, οι ντελιβεράδες της εστίασης κάνουν παρέλαση στα στενά.
Το μόνιμο παράπονο της σύγχρονης γυναίκες; «Δεν προλαβαίνω. Δουλεύω πολύ, δεν έχω χρόνο για το σπίτι». Είναι όμως μόνο η δουλειά; Μια ματιά στο παρελθόν και μια ειλικρινής βουτιά στο παρόν αποκαλύπτουν μια τελείως διαφορετική αλήθεια.
Η γυναίκα του «χθες»: Ο άθλος της επιβίωσης και του φιλότιμου
Ας γυρίσουμε τον χρόνο μερικές δεκαετίες πίσω. Οι γυναίκες της παλαιότερης γενιάς μεγάλωσαν σε μια Ελλάδα με ασύγκριτα λιγότερες τεχνολογικές ευκολίες. Πολλές από αυτές, μάλιστα, βρέθηκαν στην ανάγκη να μεγαλώσουν παιδιά μόνες τους, κάνοντας δύο δουλειές για να τα βγάλουν πέρα.
Κι όμως, εκείνες οι γυναίκες έβρισκαν τον χρόνο. Το σπίτι ήταν στην εντέλεια, τα ρούχα πλυμένα και σιδερωμένα στην εντέλεια, και το φαγητό φρεσκομαγειρεμένο στο τραπέζι κάθε μέρα. Για τη γυναίκα του χθες, το νοικοκυριό δεν ήταν αγγαρεία· ήταν ζήτημα αξιοπρέπειας, υπερηφάνειας και φροντίδας για την οικογένεια. Έσφιγγαν τα δόντια, νικούσαν την κούραση και τα πρόλαβαιναν όλα, γιατί απλά έπρεπε.Η γυναίκα του χθες και η γυναίκα του σήμερα: Πώς οι σύγχρονες «ευκολίες» καταπίνουν τη νοικοκυροσύνη και τον χρόνο μας
Η γυναίκα του «σήμερα»: Η παγίδα της ευκολίας και ο χαμένος χρόνος
Στο σήμερα, η τεχνολογία έχει λύσει τα χέρια του σύγχρονου νοικοκυριού. Έξυπνα πλυντήρια, στεγνωτήρια, ηλεκτρικές συσκευές που κάνουν τα πάντα με το πάτημα ενός κουμπιού, καθαριστήρια που έρχονται στην πόρτα σου να παραλάβουν τα ρούχα και εφαρμογές στο κινητό που φέρνουν έτοιμο φαγητό σε δέκα λεπτά.
Παράδοξο, λοιπόν: Αφού υπάρχουν τόσες ευκολίες, γιατί η σύγχρονη γυναίκα νιώθει ότι δεν προλαβαίνει τίποτα;
Η απάντηση κρύβεται στις αλλαγές των προτεραιοτήτων, αλλά και σε έναν μεγάλο, ύπουλο «κλέφτη» χρόνου. Οι σημερινές γενιές έχουν μάθει στην ευκολία, η οποία συχνά αγγίζει τα όρια της κακομαθησιάς. Η αφοσίωση στο σπίτι έχει αντικατασταθεί από την επιδίωξη της προσωπικής άνεσης και της φυγής από τον κόπο. Πολλές νέες γυναίκες, μάλιστα, δεν έμαθαν ποτέ από τις μητέρες τους πώς να σιδερώσουν σωστά ένα πουκάμισο ή πώς να μαγειρέψουν ένα παραδοσιακό φαγητό.
Ο νούμερο ένα ένοχος: Η δικτατορία της οθόνης
Αν θέλουμε να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, ο χρόνος που «λείπει» από τη σύγχρονη νοικοκυρά δεν χάνεται στο γραφείο, αλλά μέσα στην οθόνη του κινητού της.
Τα social media (Facebook, Instagram, TikTok) καταπίνουν ώρες καθημερινά. Το «μπήκα για πέντε λεπτά να χαλαρώσω» μετατρέπεται σε μια-δυο ώρες άσκοπου scrolling στον καναπέ. Η πνευματική κόπωση που προκαλεί αυτή η συνεχής έκθεση στις ζωές των άλλων αδειάζει τις μπαταρίες της σύγχρονης γυναίκας. Όταν αφήνει το κινητό, η κουζίνα και το σίδερο της φαίνονται βουνό.
Ακόμα και η εικόνα της γυναίκας που βγάζει το σκυλάκι της βόλτα στη γειτονιά έχει αλλάξει: περπατά με τα ακουστικά στα αυτιά, απομονωμένη, μιλώντας στο τηλέφωνο ή κοιτάζοντας την οθόνη. Έχει χάσει την επαφή με το περιβάλλον της, με τη φύση, με τη γειτονιά. Δεν θα προσέξει καν τα λουλούδια ή τα δέντρα του διπλανού κήπου, γιατί το μυαλό της είναι «αλλού».
Το οικονομικό και κοινωνικό παράδοξο
Έτσι, φτάνουμε στο μεγάλο παράδοξο της εποχής μας: Ο κόσμος εργάζεται εξαντλητικά για να βγάλει χρήματα, και τελικά ένα μεγάλο μέρος αυτών των χρημάτων το επιστρέφει στην αγορά (καθαριστήρια, delivery) για να αγοράσει τον χρόνο που του στερεί η ίδια του η δουλειά και η εξάρτησή του από την τεχνολογία. Η γυναίκα του χθες δεν είχε επιλογές, είχε όμως πείσμα, νοικοκυροσύνη και καθαρό μυαλό. Η γυναίκα του σήμερα έχει όλες τις επιλογές του κόσμου, αλλά έχει παγιδευτεί στην ευκολία και την ψηφιακή απομόνωση.
Ίσως, τελικά, αν οι σύγχρονες γυναίκες έκλειναν το κινητό τους για λίγες ώρες, θα ανακάλυπταν ξανά ότι και ο χρόνος φτάνει, και η τσέπη τους γεμίζει, και η ζεστασιά του αληθινού σπιτικού δεν αντικαθίσταται από καμία έτοιμη υπηρεσία.
