Αυτοί που αντέχουν τελικά έχουν πονέσει πολύ

Αυτοί που αντέχουν τελικά έχουν πονέσει πολύ.

Και μπορούν να σου κρατήσουν το χέρι.

Να σε ακούσουν.

Να σε καταλάβουν καλύτερα από άλλους.

Να σου μιλήσουν.

Να αντέξουν το φορτίο που κουβαλάς.

Αρκεί να σε κοιτάξουν και ξέρουν ότι κάτι συμβαίνει.

Και ξέρουν πως να διαχειριστούν τις σιωπές σου, το κλάμα σου, το θυμό σου.

Έχει ματώσει η ψυχή τους

με τα αγκάθια του πόνου

Διαβάστε Επίσης  Τι έγινα τελικά; Αυτό που ήθελαν ή αυτό που διάλεξα;

κι αφού τα έβγαλαν ένα ένα

με τα δάκρυα να τρέχουν βροχή

είναι εδώ και ατάραχοι στέκονται και συνομιλούν μαζί σου.

Επειδή κάποτε βρέθηκαν στην ίδια θέση με σένα.

Επειδή τους βρήκε μια στεναχώρια μεγάλη κι αβάσταχτη.

Επειδή δεν υπήρχε κανείς κι ήταν μόνοι και έρημοι.

Γι’ αυτό και είναι κάπου εδώ.

Για σένα.

Για σένα που κλαις, που δεν αντέχεις άλλο, που βασανίζεσαι, που όλα σου φταίνε, που η ζωή είναι άδικη.

Διαβάστε Επίσης  Μην πιστεύεις τίποτα από αυτά που ακούς και πίστευε μόνο τα μισά από αυτά που βλέπεις

Για σένα, λοιπόν.

Υπάρχουν!

Συγγραφέας Πόπη Κλειδαρά

Αφήστε μια απάντηση

Close Menu